Gospodarka łowiecka

Zdjęcie główne #953 - Gospodarka łowiecka

Gospodarką łowiecką nazywamy działania prowadzone w celu racjonalnego gospodarowania populacjami zwierząt łownych. Składają się na nią trzy najważniejsze elementy: ochrona, hodowla i pozyskiwanie. Zwierzyna łowna w stanie wolnym jest własnością państwa, które dbanie o zwierzostan przekazało osobom zrzeszonym w Polskim Związku Łowieckim. Gospodarka jest prowadzona przez koła na terenach obwodów łowieckich, według zasad określonych w polskim prawie.


Myśliwy kojarzy się przeważnie z kimś, kto tylko reguluje ilość zwierzyny przez pozyskiwanie jej. Nic bardziej mylnego.


Koła łowieckie dbają o to by zwierzyna była zdrowa. Podjęcie odpowiednich działań po zauważeniu chorego osobnika, pozwala przeciwdziałanie rozszerzania się zagrożeń na inne tereny i ochronę zdrowych populacji. Obowiązkiem myśliwego jest zgłaszanie przypadków choroby do organów weterynaryjnych lub władz gminy.
Kolejną bezpośrednią ochroną naszej dzikiej fauny jest walka z kłusownictwem. Bezprawne pozyskiwanie zwierzyny to niezwykle negatywne działania ze względu na metody stosowane przez kłusowników oraz przez nieprzestrzeganie jakiejkolwiek etyki. Sidła, wnyki oraz wszystkie inne pułapki sprawiają, że powoli i w strasznych męczarniach giną zwierzęta przypadkowe. Częsta obecność myśliwych w łowisku skutecznie ogranicza kłusownictwo. Prowadzone są też wspólne akcje zbierania wnyków.


Najważniejszą formą ochrony zwierzyny łownej jest dbanie o edukację dzieci. Warto organizować spotkania z myśliwymi, zajęcia w terenie, konkursy przyrodnicze czy inne aktywności zachęcające pogłębiać świadomość ekologiczną, bo to najlepsze zabezpieczenie gospodarki łowieckiej na przyszłość.


Zimą, gdy panują dni głodowe i zwierzyna sama nie jest w stanie zdobyć pożywienia, z pomocą przychodzą myśliwi. W paśnikach oraz w miejscach, gdzie wysypane zostają zboża czy warzywa, każdy zwierz będący w potrzebie znajdzie pokarm dla siebie. W trakcie srogich zim jest to ratunek dla niejednego osobnika.
Drugim elementem łowieckiej gospodarki jest hodowla zwierzyny łownej. Hodowla ta jest dość specyficzna, gdyż dotyczy zwierząt będących w stanie wolnym. Dzierżawcy obwodów łowieckich doglądają stabilnej populacji wszystkich gatunków oraz o właściwą strukturę wiekową i płciową.


Myśliwi troszczą się o odpowiednie warunki bytowania, czyli chronią obecne i zakładają nowe zadrzewienia, remizy śródpolne, osłony miejsc lęgowych. Przez uprawianie poletek łowieckich wzbogacają naturalną bazę żerową. Hodowla to także ochrona tras migracji zwierzyny i wodopojów.


Ostatnią częścią gospodarki łowieckiej jest pozyskanie zwierzyny. W Polsce pozyskiwanie może odbywać się na dwa sposoby: odławianie oraz polowanie z myśliwską bronią palną, przeprowadzane wyłącznie przez myśliwych zrzeszonych w PZŁ.


Polowania odbywają się przez odstrzał na podstawie rocznych planów łowieckich. Obowiązuje na nich selekcja osobnicza i popularyzacyjna, oznaczająca pozyskiwanie tylko odpowiednio zakwalifikowanych zwierząt, czyli w tym aspekcie nie występuje dowolność.  Myśliwi mogą polować wyłącznie na gatunki łowne, będące aktualnie w kalendarzu polowań. Ilości osobników do upolowania są przewidziane w planie pozyskania na dany sezon.
Zwierzyna łowna jest także jednym z odnawialnych dóbr przyrody. Odpowiednie gospodarowanie populacjami i troska o ich właściwą kondycję, pozwala na korzystanie z tych zasobów. Dziczyzna zyskuje coraz większe uznanie w Polsce. Ma wiele walorów odżywczych i smakowych.


Podsumowując, właściwie zorganizowana gospodarka łowiecka, pozwoli utrzymać stan dzikiej zwierzyny w odpowiedniej liczebności i kondycji. Odpowiednia edukacja dzieci zapewni spokój o przyszłość dzikiej fauny.